'Het indrukwekkende aan dit boek is dat het ontzettend grappig is en ook heel erg verdrietig. Dat overkomt me niet zo vaak, want ik moet eigenlijk bijna nooit hardop lachen om boeken.' (Jellie Brouwer, KUNSTSTOF, Radio 1)

'Een boek om naar uit te kijken' (Goedemorgen Nederland)

'Mensen die ik ken die mijn moeder hebben gekend bevat een paar prachtig melancholieke passages en ontlokt de lezer regelmatig een glimlach om de absurdistische observaties van Benjamin.' (Pieter Steinz, NRC Handelsblad)

'Mensen die ik ken die mijn moeder hebben gekend is het geniale debuut van Arjen Lubach (26). Zorg dat je er straks over kunt meepraten!' (BLVD)

'frisse nieuwe aanwinst van de Nederlandse literatuur (...) sterk debuut van Arjen Lubach (...) In het kenmerkende afgebeten proza van de jongste schrijversgeneratie schildert radiomaker/cabaretier Lubach in forse streken onvergetelijke olieverportretjes van de personages die zijn boek bevolken.' (Noordhollands Dagblad, Joke Dieben Frerichs)

'Een humoristisch, maar ook droefgeestig verhaal.' (Biblion)

'De roman doet een beetje denken aan Ronald Giphart (de lolligheid), de Cees Nooteboom van Philip en de anderen (het gevoel van ontheemding, de meisjes, de buitenlandse reizen, en de wereldvreemde maar misschien juist wereldwijze oom), de Marcel Möring van Het Grote Verlangen (de doorwerking van het vroege verlies van de ouders), en verder aan Remco Campert (de vaderlandse grondlegger van de geslepen nonchalance).' (Arjan Peters, de Volkskrant)

'Dit debuut van Arjen Lubach maakt indruk. Zonder grote woorden en met subtiele humor schreef hij een ontroerende roman' (Starstyle)

'Lubach weet hoe hij een verhaal in elkaar moet zetten, (...) maar de crux van deze interessante roman zit in de sfeer. (...) Erg is het niet dat je je in een eerste boek een bepaalde beproefde stijl aanmeet, het hoort allemaal bij het begin van een schrijfcarrière. En beter dit dan kleurloos realistisch geneuzel. (...) Ik ben benieuwd naar Lubachs volgende boek.' (Kees 't Hart, de Groene Amsterdammer)

'Vanaf de eerste pagina ontzettend leuk om te lezen (...) Ik houd heel erg van een boek waar heel veel aandacht is voor details (...) spannend, een verhaallijn die fascineert.' (Christie Klinkert, recensent BNR nieuwsradio)

'Dit debuut zit barstensvol prachtige zinnen, nadenkertjes en vooral humor. Een feest om te lezen, deze tragikomedie over de lotgevallen van de 24-jarige Benjamin, reiziger van beroep.' (Esta)

'Arjen Lubach durft zaken onverklaard te laten en dat zelfvertrouwen tref je niet vaak aan bij een debutant. Zijn woordkeus is origineel: als hij schrijft dat een meisje 'schoonheid heeft die in haar gezicht is ontploft', begrijp je precies wat hij bedoelt.' (Marie Claire)

'(…)staat vol schitterende zinnen en gedachtespinsels. Het leest dan ook als een trein en als je het eenmaal uit hebt, zit je zeker nog een tijdje glimlachend na te genieten.' (JAN magazine)

'Een debuut vol scherpzinnige observaties, filosofische mijmeringen en originele spitsvondigheden' (CJP magazine)

'Beeldschoon. Tranen van het lachen én ontroerend' (Claudia de Breij in GLAMOUR)

'En nu schrijft hij deze wonderschone, frisse vertelling. Een alleskunner, mag je wel concluderen, en veelbelovend, mag je wel zeggen. De grote vraag is nu alleen: is Lubachs carrière als auteur van even korte duur als zijn loopbaan in de muziek, of is dit mooie boek het eerste van vele, en kunnen we reikhalzend en in blijde verwachting meer van dit moois tegemoet gaan zien?' (Recensieweb)

'Een roman over eenzaamheid, schuldgevoel, liefde en verlies. En dit alles in een poëtische,absurde en soms ontroerende stijl.' (Elle)

'Lubach houdt ons lang in spanning. En dat doet hij goed.' **** vier sterren = een aanrader! (Boek Magazine)

Bastaardsuiker is een grappige en ontroerende roman over verbroken relaties en familiegeheimen, over mensen die elkaar zoeken maar nooit vinden.

'Nog beter dan zijn eerste boek. Ik las het ademloos uit. Prachtig!' Kees 't Hart

'Wat opvalt is het schijnbare gemak waarmee Lubachschrijft, en de afwezigheid van voorbeelden of inspiratiebronnen (....) Het strak geschreven enfraai opgebouwde Bastaardsuiker vertelt het verhaal van de jongeschrijver Mattias die op zoek is naar een manuscript van zijngrootvader, een oud-minister.' Maarten Moll, het Parool

'Licht melancolisch, maar altijd het absurde in de menselijke betrekkingen uitvergrotend, weet Arjen Lubach het roerende verhaal te vertellen van een jongen zoekend naar zijn roots. Lubachs kracht schuilt daarbij in laconieke observaties en zijn droge dialogen. (...) Vasthouden, die eigenheid, is het advies aan de auteur. Een frisse stijl is schaars.' Boekentip Lies Schut, de Telegraaf

'In helder proza en overtuigende dialogen verhaalt 'Bastaardsuiker' van een jongen die als man nog worstelt met het verlies van zijn moeder.' Dagblad Trouw

'Met vaardige hand en in een strak tempo leidt Lubach je langs beslissende momenten in de geschiedenis van drie generaties, gecentreerd rond de vraag: waar komt Mattias vandaan? (...) De thematiek klinkt zwaar, maar Arjen Lubach werkt haar vederlicht uit. Mattias' familieportret is uitgesneden als een puzzel. Zijn zoektocht is een spel met aanwijzingen, valse tips, een van hogerhand geregisseerde complottheorie en hulp uit onverwachte hoek. Het mag geen verrassing heten dat de finale een feestje wordt van ontroering, inzicht en een toefje melancholie.' De Morgen

'Op montere toon vertelde hartverscheurende ingrepen in andermans bestaan, die alleen dragelijk blijven omdat deze geboren schrijver zich een meester betoont in het schakelen tussen 'het glas is halfleeg' en 'het glas is halfvol'. Joke Dieben-Frerichs, Haarlems Dagblad

'Cosmo's boek van de maand! (...) Arjen Lubach is een aanwinst voor de Nederlandse literatuur. (...) Bastaardsuiker is even humoristisch als mooi geschreven.' Cosmopolitan

'Geen valse belofte. Toen Arjen Lubach in 2006 debuteerde, werd hij uitgeroepen tot 'talent van het jaar'. Inmiddels is het 2008 en maakt hij die belofte waar met zijn tweede roman 'Bastaardsuiker'. Een goed geschreven boek over familiegeheimen.' ••••• 5 stipjes = onontkoombaar. Viva

'Mijn tip is Bastaardsuiker van Arjen Lubach. Want als je een keer wat anders lezen wilt, een frisse jonge schrijver die op een nieuwsgierige manier een roman schrijft - hij verrast mij altijd wel en ik vind zijn taalgebruik ook mooi - dan zou ik zeker Bastaardsuiker lezen.' Nynke de Jong, Omrop Fryslân

'Meeslepend én grappig!' Willemijn Veenhoven, Radio 1

'Bastaardsuiker is een roman die samenhangt van onsamenhangende situaties waarbij blijkt dat niets is wat het lijkt. Arjen Lubach zorgt er daarbij voor dat de verschillende situaties de aandacht van de lezer vast houdt door ze regelmatig met elkaar af te wisselen, zonder dat het onoverzichtelijk wordt. Vooral de grappige en leuk gevonden woordspelingen geven de intelligentie en de potentie van de beginnende schrijver Arjen Lubach weer en doet geloven in de nieuwe belofte Arjen Lubach….' Marijke van der Tuin, Studenten.net

'Arjen Lubach beschrijft het avontuur dat Mattias beleeft op een hele pure manier. Het principe less is more,dat veel jonge schrijvers niet begrijpen, is juist Lubachs grotekracht. Daardoor wordt het verhaal gestript van pretenties en literairekrachtpatserij en blijft de essentie kaarsrecht overeind. Wat je leestis een prachtig, meeslepend en vaak erg grappig verhaal dat aan heteind nog verdomd spannend wordt ook.' Rita Schroen, CJP

'Hier [in bastaardsuiker] durft hij de grondtoon van melancholie, die hij gewoon heeft, dat komt overal doorheen, die durft hij de overhand te laten geven.' Susan Smit, Goedemorgen Nederland

'Met zijn tweede roman heeft Lubach er alvast een pareltje bij op zijnpalmares. Hij is erin geslaagd een cliché onderwerp in een mooi,verrassend en origineel verhaal te gieten. Vooral zijn aangename maniervan schrijven en het feit dat hij met woorden speelt, maakt het boekeentje om te lezen. Lubach legt een poëtische toets in zijn zinnen enzorgt ervoor dat elke zin op de juiste manier wordt gelezen, wat erweer voor zorgt dat de lezer zich helemaal in de sfeer van het verhaalkan inleven. Bastaardsuiker is een ontspannend boek dat je doetwegdromen naar het mooie Amsterdam, waar het verhaal van Mattias zichafspeelt.' Femke Lanslots, CJP België

'Bastaardsuiker is een virtuoos, toegankelijk boek met een goed opgebouwd verhaal en geloofwaardige, sympathieke personages. Misschien doet het aan het werk van Grunberg denken, maar dan alleen omdat Grunberg ook ooit een frisse jonge schrijver met goede ideeën was.' Club Propaganda

'De tweede roman van Lubach is een cakewalk.' *** drie sterren. Jan Zandbergen, HP de Tijd

'Lubachs tweedeling is immers een prachtige, melancholische roman geworden, die je het liefst in een ruk zou willen uitlezen.' Cutting Edge

'Arjen Lubach houdt van absurde situaties. En hij is grappig. Erggrappig. Die combinatie leidt tot een absurd grappig boek. Of eenverhaal dat grappig absurd is, het is maar hoe je het bekijkt. (...) Bastaardsuiker is een roman vol familiegeheimen, waarbij veel te grinniken valt. Lezen, dus deze tweede Lubach!' Joukje Akveld, Pauze Magazine

'(**** vier van vijf sterren.) Dat kinderlijk lief-naïevige, dat droge, dat Eveline Vink in haar recensie van Lubachs debuut Mensen die ik ken die mijn moeder hebben gekendal deed denken aan Mark Haddon, is de kracht van Lubachs proza. Net alsGrunberg, waarmee recensenten en reaguurders hem ruimhartig hebbenvergeleken (maar welke jonge schrijver wordt er tegenwoordig niet meermet Grunberg vergeleken, voor je het weet heb je een mystificatiegemist), ziet hij de absurde marges van de werkelijkheid. Maar hetschuurt niet, het doet geen pijn; Lubach zoekt de glimlach, demelancholie van een herfstige zomeravond of een te vroege lentedag metbloesem.' Daan Stoffelsen, Recensieweb

'Bastaardsuiker bevat prachtige beschrijvingen waar je kippenvel vankrijgt, situaties die triest zijn maar je toch laten lachen, en ondanksde vele tijdsverspringingen en afwisseling in het boek blijft het fijnleesbaar.' Scholieren.com